Chreszczatyk jest najsłynniejszą ulicą w Kijowie

Chreszczatyk (ukra. Хресчатик) jest centralną ulicą stolicy Ukrainy. Trasa przebiega przez 3 place, zaczyna się na placu Europejskim, przecina plac Niepodległości i kończy się na placu Besarabskim. Całkowita długość wynosi 1225 metrów, a w niektórych miejscach osiąga 100 metrów szerokości. Długość jezdni wynosi 24 metry. Po obu stronach ulicy w rzędach posadzone są drzewa, za nimi znajdują się 14-metrowe chodniki. Po lewej stronie, wzdłuż niemal całej długości Chreszczatyku, rozciąga się aleja z drzewami kasztanowymi. Turyści czasami nazywają ten obszar, w którym znajduje się Chreszczatyk, „Chreszczatykiem” Plac Niepodległości (Majdan) oraz odcinki ulic łączące się z Chreszczatykiem (Instytucka, Architekta Gorodeckiego, Proreznaja, Bohdana Chmielnickiego). W slangu młodych Kijowian używa się słowa „Krest”, czyli Chreszczatyk. Ulica znajduje się w dwóch dzielnicach miasta: Peczerskiej i Szewczenkowskiej. W porównaniu z innymi ulicami stolic, Chreszczatyk jest jedną z najszerszych i najkrótszych głównych ulic na świecie. Ulica ta jest uważana za symbol miasta Kijowa, podobnie jak np. Pola Elizejskie w Paryżu czy Plac Czerwony w Moskwie.

Pochodzenie nazwy ulicy

Naukowcy nie są zgodni co do dokładnego pochodzenia nazwy ulicy. Istnieją dwie główne wersje.

Niektórzy badacze uważają, że nazwa „Chreszczatyk” oznaczała obszar, w którym płynął strumień. Jak podaje kronika, książę ruski Włodzimierz ochrzcił tu wszystkich swoich synów.

Druga hipoteza zakłada, że ​​nazwa ulicy pochodzi od obszaru położonego mniej więcej pomiędzy obecnym Placem Europejskim a Placem Niepodległości. Miejsce to popularnie nazywano „Perevesiszcze” i było niezamieszkane. Był to gęsty las, w którym książęta, a później inni mieszkańcy Kijowa, polowali na drobną zwierzynę i ptaki, wykorzystując „perewy” (pułapki na dzikie zwierzęta, zawieszane między drzewami). Z jeziora w rejonie dzisiejszego placu Niepodległości wypływał strumień, który w rejonie ulicy Bassejnaja łączył się z potokiem Kłowskim (wpadającym do rzeki Łybed). W dokumentach z XVII wieku teren ten nazywano Doliną Kreszczacką. Z tego punktu widzenia nazwa Chreszczatyk nie ma nic wspólnego z chrztem Rusi, ale pochodzi od skrzyżowania z innymi dolinami lub wąwozami: Skrzyżowany, czyli Chreszczaty Jar, czyli Chreszczatyk. Następnie dolina połączyła (przecięła) trzy główne części miasta Kijowa: Podoł, Górne Miasto i Pieczersk.

Historia ulicy Chreszczatyk

Na mocy dekretu królewskiego roczne transakcje handlowe (kontrakty) zostały przeniesione z Dubna do Kijowa. Spowodowało to napływ kapitału do miasta.

Przez długi czas Chreszczatyk znajdował się na przesmyku między dwoma placami, ale po wybudowaniu dworca kolejowego sięgał placu Besarabskiego i prowadzącego do dworca bulwaru Bibikowskiego (obecnie bulwar Tarasa Szewczenki).

W 1797 roku w Dolinie Chreszczataja pojawił się pierwszy dom. Dwupiętrowy kamienny pałac właściciela ziemskiego Onufiego Gołowińskiego został zbudowany w stylu klasycystycznym. Do tego czasu na terenie Chreszczatyku nie było ani jednego budynku. Kiedy rozpoczęto zagospodarowywanie okolicznych terenów, władze początkowo nie sprzeciwiały się zlokalizowaniu tu jarmarku, na którym odbywały się występy cyrkowe i uroczystości publiczne. Jednak już w 1874 roku bazar przeniesiono na plac Besarabski. Później na tym terenie wydzielono 118 działek pod zabudowę, które najpierw przekazano przedstawicielom klasy rządzącej, a dopiero potem kupcom, mieszczanom i niższym urzędnikom.

Jak ulica Chreszczatyk zaczęła istnieć na przełomie XVIII i XIX wieku. Jako pierwszy zabudowano teren wokół placu Europejskiego (dawniej Konnej). Prace budowlane prowadzono głównie po prawej stronie Chreszczatyku, aż do ulicy Proreznaja. Wkrótce zabudowa zaczęła obejmować także lewą stronę jezdni. Prawie wszystkie budynki na Chreszczatyku były budynkami mieszkalnymi, z wyjątkiem pierwszego teatru kijowskiego (zaprojektowanego przez architekta Andrieja Iwanowicza Mielenskiego). Po wybudowaniu tego budynku ulicę nazwano Teatralną. Pod koniec 1873 roku budowa ulicy dotarła do placu Besarabskiego. W 1869 roku główną ulicę Kijowa nazywano Chreszczatycką, później – Chreszczatyk. Przed Wielką Wojną Ojczyźnianą na Chreszczatyku znajdowały się głównie budynki 3- i 4-piętrowe. Szerokość ulicy w tym czasie wynosiła około 35 metrów.

Pod koniec XIX wieku stary Chreszczatyk został niemal całkowicie zabudowany. Skupiają się tu głównie sklepy, banki i biura. W 1892 roku wzdłuż ulicy poprowadzono pierwszą w Imperium Rosyjskim linię tramwaju elektrycznego, łączącą Chreszczatyk z Podolem przez Zjazd Władimirski. Na początku XX wieku na rogu Chreszczatyku i Prorieznajnej wybudowano Dom Rosyjskiego Towarzystwa Ubezpieczeniowego (architekt Władysław Gorodecki). W 1914 roku zbudowano Pasaż Kijowski (architekt Paweł Andriejew), uliczny korytarz z przejściem pośrodku, połączonym bramami. Kompleks Passage został zniszczony podczas II wojny światowej, a następnie odbudowany. W tych latach zabudowa rynku besarabskiego i Zgromadzenie Kupców (Filharmonia Narodowa Ukrainy).

Na początku XX wieku domy przy ulicy Chreszczatyk były wyposażone w bieżącą wodę, kanalizację, media: gaz, prąd. W okresie sowieckim, w latach 1936–1941, linię tramwajową rozebrano, a drogę kamienną zastąpiono asfaltem. Na ulicach zaczął jeździć nowy, nowocześniejszy środek transportu – trolejbus. Posadzono drzewa i ustawiono latarnie po obu stronach Chreszczatyku. Na parterach budynków mieściły się zazwyczaj sklepy. Później powstał Centralny Dom Towarowy. Po zakończeniu prac Chreszczatyk stał się główną ulicą Kijowa. Znajdowały się tam budynki administracyjne, najlepsze hotele, teatry i kina.

Podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, po zdetonowaniu bomb podłożonych przez NKWD, centrum Kijowa zamieniło się w ruiny. Ponad 300 domów na Chreszczatyku i pobliskich ulicach zostało wysadzonych i spalonych. Po wyzwoleniu Kijowa spod okupacji w 1943 roku rozpoczęto prace nad odbudową miasta. W 1948 roku rozpoczęto realizację projektu mającego na celu realizację ogólnego planu budowy Chreszczatyku. Centrum przebudowano z zachowaniem pierwotnego układu ulic, ale całkowicie nowe budynki wzniesiono w stylu „stalinowskiego imperium”.

Współcześnie Chreszczatyk budowany jest według jednego planu architektonicznego. Szerokość ulicy zwiększono do 75 m. Jezdnia ma 24 m, dwa chodniki mają po 14 m każdy, są oddzielone od jezdni rzędem drzew, a po prawej stronie znajduje się bulwar kasztanowy. Z punktu widzenia koncepcji urbanistycznych dzisiejszy Chreszczatyk jest wyjątkowy. Budynki administracyjne zbudowane w stylu radzieckim (prawa, parzysta strona) połączone są z bulwarem (nieparzysta, lewa strona). Łuk administracyjny (zakręt na środku ulicy) i wysokie wzgórza po obu stronach dodają Chreszczatykowi wyrafinowania.

Od końca lat 1990. XX wieku w weekendy i święta na Chreszczatyku obowiązuje zakaz ruchu pojazdów mechanicznych. Ulica staje się przeznaczona dla pieszych.

Zabytki Chreszczatyku

Budynki i instytucje:

• Nr 1 — Hotel „Dniepr”

• Nr 2 - Dom Ukraiński

• Nr 4 — agencja informacyjna UNIAN

• Nr 6 — „Dom Sachsa” (architekt J. Zekzer, 1911-14)

• Nr 7/11 — Centralny Związek Stowarzyszeń Spożywczych Ukrainy

• Nr 8 — Budynek Banku Petersburskiego (1911-1914, architekt L. Benois)

• Nr 10 — Budynek Banku Wołga-Kama (1912-1913, architekt P. Andreev)

• Nr 10-b — „Młoda Edukacja” i redakcja tygodnika „Słowo Edukacji”

• Nr 14 - Hotel „Chreszczatyk”

• Nr 15 — Przejście (1913-1914, architekt P. Andreev)

• Nr 15 — Muzeum Pamięci — mieszkanie B.R.Gmyriego

• Nr 16 — Izba Związków Zawodowych

• Nr 19 – parterowy przedsionek stacji metra Chreszczatyk (1960)

• Nr 22 — Główny Urząd Pocztowy w Kijowie i Muzeum Poczty

• Nr 24 — Ministerstwo Polityki Rolnej

• Nr 25 — „Dom z gwiazdą” (1954)

• Nr 26 — Państwowa Komisja Radiofonii i Telewizji

• Nr 27a — Narodowy Związek Dziennikarzy Ukrainy

• Nr 30 — Ministerstwo Energetyki i Przemysłu Węglowego

• Nr 32 — Budynek Rosyjskiego Banku Handlu Zagranicznego (1913-1915, architekt F.I. Lidval)

• Nr 36 — Dom Rady Miejskiej Kijowa i Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej (1952-1957)

• Nr 38 — Centralny Dom Towarowy (TSUM)

• Nr 40 — Budynek hotelu Canet (1873)

• Nr 42 — Kamienica (1894-1895)

• Nr 42a — Sąd Rejonowy Peczerski w Kijowie

• Nr 44 — Budynek mieszkalny (1858, 1884, 1895, 1899-1900)

• Nr 46 — Kamienica (1872-1874)

• Nr 48 – Kamienica (koniec XIX w.)

• Nr 50-b — Centrum Artystyczno-Koncertowe im. I. Kozłowskiego Narodowej Operetki Ukrainy

• Nr 52 — Kamienica (1875-1876)

pomniki

• Władysław Gorodecki (Chreszczatyk, 15)

Obiekty

• Plac Besarabski, 2 – „Rynek Besarabski”

• stacja metra „Plac Niepodległości”

• „Dom-Muzeum T. G. Szewczenki” - tłum. T. Szewczenko, 8.

Bardziej szczegółowe informacje o tych atrakcjach można wygodnie przeczytać w Wikipedia.

Chodźmy razem na spacer albo "Weekendy na Chreszczatyku»

Każda osoba, która po raz pierwszy odwiedza stolicę Ukrainy, chce zobaczyć centralne ulice, poczuć energię miasta i poznać lokalny koloryt. Chreszczatyk jest w tym przypadku odpowiednim punktem orientacyjnym w Kijowie.

W święta i weekendy ulica Chreszczatyk jest zamknięta dla ruchu. W tzw. „godzinach pracy” jest to ulica handlowa, a w weekendy – „park rozrywki”.

Szukasz przygód? W takim razie znajdujesz się pod adresem: ul. Kijowska. Chreszczatyk. Co ciekawego można robić na Chreszczatyku:

1) Jedz smaczne i niedrogie jedzenie. Popularnymi miejscami są niedrogie restauracje serwujące dania kuchni ukraińskiej: „Puzata Chata” w Pasażu (ul. Chreszczatyk/Zankovetskaya, 15/4 A) i „Zdorovenki Buli” (ul. Ljuterańskaja, 3). Miłośnicy sushi mogą udać się do sieci restauracji Sushiya lub Murakami, a także do niedrogiej restauracji serwującej dania kuchni japońskiej i włoskiej, Mafia (w pobliżu European Square). Można też udać się do restauracji typu fast food McDonald's (w pobliżu stacji metra Chreszczatyk, w centrum handlowym Globus, na placu Niepodległości), McFoxy itp. Bardzo tanią, wygodną i szybką przekąskę można zjeść na skrzyżowaniu ul. Ulica Chreszczatyk i B. Chmielnickiego. Tutaj, niedaleko wyjścia ze stacji metra Teatralnaja, sprzedawana jest słynna „Kijowska Perepichka” (głęboko smażona kiełbasa w cieście). Ciekawostką jest, że smak tego „kulinarnego arcydzieła” nie zmienił się od wielu lat. Smak kiełbasy przypomina oryginalną kiełbasę doktorską, produkowaną w Związku Radzieckim.

2) Spróbuj pysznego kijowskiego eskimo. Na wagę (punkty sprzedaży lodów Lakomka) lub kup lody Chreszczatyk w czekoladzie w dowolnym punkcie sprzedaży.

3) Udaj się do bezpłatnej toalety. „Kulki” wolnego WC na Chreszczatyku znajdują się w: McDonalds, Puzata Hata, Zdorovenki buli.

4) Oglądaj występy artystów ulicznych, muzyków, klaunów, tancerzy breakdance, deskorolkarzy, rowerzystów, raperów, DJ-ów, rolkarzy, artystów estradowych, klaunów, magików itp.

5) Weź udział w konkursie, sprawdź swoją siłę fizyczną, śpiewaj karaoke, tańcz, wygraj nagrodę, skorzystaj z wróżby z kart, zleć wykonanie autoportretu profesjonalnemu artyście, wyraź siebie w jakiś sposób.

6) Udziel wywiadu (bardzo często dziennikarze z różnych mediów na Chreszczatyku przeprowadzają badania opinii publicznej, konferencje online, debaty).

7) Poznaj się (nie bądź zaskoczony, jeśli niektórzy ludzie, których lubisz, poproszą cię o pieniądze za krótką znajomość. Bądź ostrożny!).

8) Weź udział w programie telewizyjnym (często, zwłaszcza w weekendy, na Chreszczatyku transmitowane są na żywo programy rozrywkowe lub polityczne).

9) Weź udział w wiecu lub proteście.

10) Przejdź się ulicą Chreszczatyk (uważaj, bo mogą cię zakłócić przejeżdżający rowerzyści, rolkarze, motorowery, „ryksztuki” z pasażerami (taksówki trzykołowe), agitatorzy, reklamodawcy, imprezowicze i po prostu tłum przechodniów)

11) Przejdź podziemnym przejściem pod Placem Niepodległości, znanym w kijowskim slangu jako „rura”. Tutaj możesz napić się taniej kawy, kupić pamiątkę, pobyć trochę, kupić kwiaty.

12) Obejrzyj koncert, paradę, pokaz świąteczny, pokaz fajerwerków (jeśli masz szczęście, zwykle w święta narodowe).

13) Zakupy. Rób zakupy w markowych sklepach. Najdroższe i najbardziej ekskluzywne butiki w Kijowie mieszczą się w Pasażu i na ulicy Horodeckiego.

14) Usiądź i zrelaksuj się na ławce na „Kijowskim Bulwarze Kasztanowym”.

15) Kup prawdziwe ciasto kijowskie w markowym sklepie ze słodyczami fabryki ROSHEN (dawnej fabryki cukierniczej Karla Marksa) pod adresem: ul. Chreszczatyk 29/1.

16) Ochłodź się przy fontannach (latem).

17) Napij się kijowskiej wody ze studni artezyjskiej. Najbliższa pijalnia wód znajduje się na ulicy Horodeckiego, w małym parku naprzeciwko restauracji Felliniego.

18) Kup coś na jarmarku (jeśli odbywa się w dniu Twojego pobytu na Chreszczatyku).

19) Podziwiaj iluminację, czyli wyjątkowe oświetlenie budynków, ulic, najważniejszej choinki noworocznej kraju (szczególnie w okresie przedświątecznym).

20) Wypożycz rower, rolki i wybierz się na przejażdżkę po centralnych obrzeżach miasta.

21) Przekaż darowiznę na rzecz żebraka, osoby z problemami zdrowotnymi, artysty.

22) Zrób zdjęcie na tle panoramy tarasu widokowego Majdanu Niepodległości.

23) Udaj się do głównego budynku poczty i wyślij pocztówkę do przyjaciół, krewnych, znajomych z wizerunkiem jakiegoś zabytku miasta i symbolicznym znaczkiem Kijowa. Wyślij listy do tych, którzy przynajmniej od czasu do czasu sprawdzają Twoją pocztę. Nieelektronicznie).

24) Zrób zdjęcie na tle jakiegoś ciekawego miejsca na Chreszczatyku i prześlij je do mediów społecznościowych. sieciowo lub za pośrednictwem poczty elektronicznej.

25) Korzystaj z bezpłatnej sieci Wi-Fi Free Zone. Mimo że punkty dostępu do miejskiego Internetu rozmieszczone są niemal na całej długości ulicy, to z przyczyn technicznych często nie działają. Dlatego polecamy skorzystać z zasobów popularnych fast-foodów lub napić się kawy w którejś z pobliskich kawiarni i wygodnie usiąść. Co więcej, w razie potrzeby niemal wszędzie będziesz miał dostęp do gniazdka umożliwiającego naładowanie urządzenia.

26) Udaj się do centrum handlowego Globus. Składa się z 3 linii, w których znajdują się sklepy, miejsca rekreacyjne, kawiarnie, restauracje i wystawy.

27) Oglądaj mecz piłki nożnej na dużym ekranie reklamowym i informacyjnym (jeśli masz szczęście).

28) Zrób sobie zdjęcie ze zwierzętami (usługi te są płatne, ale na początku może się zdarzyć, że za darmo zostaniesz po prostu potrzymany małpką, ptakiem lub wężem).

29) Miłośnicy życia nocnego mogą wybrać się do klubu (np. PaTiPa, Vodka Bar, Arena City Night Club).

30) Odwiedź kompleks kinowy Premier Cinema „Ukraina” (adres: ul. Gorodeckiego 5).

31)   Zobacz zabytki Placu Niepodległości.

Na Chreszczatyku bez problemu znajdziesz bankomat i kantor wymiany walut.

Najbliższe supermarkety na Chreszczatyku to „BILLA”, zlokalizowany w budynku Bessarabskiego Rynku i na 2. linii centrum handlowego „Globus”

Ciekawostki o ulicy Chreszczatyk

Uważa się, że ulica ta jest bardzo dogodnym miejscem do spotykania ludzi. Nie tylko mieszkańcy Kijowa, ale także goście miasta znajdują tu nowych znajomych.

Na ulicy Chreszczatyk, podobnie jak w wielu zatłoczonych miejscach w różnych miastach, można spotkać bezdomnych, włóczęgów, żebraków, złodziei, oszustów i pijanych ludzi.

Budynki mieszkalne wzdłuż ulicy zamieszkuje niewielka grupa rdzennej ludności. Większość mieszkań wynajmowana jest na doby jako hostele.

Marka „Chreszczatyk” jest bardzo popularna w Kijowie, pod tą nazwą można znaleźć: bank, restaurację, hotel, klub pokerowy, gazetę, a nawet sałatkę.

Znane piosenki autorstwa wykonawców Michaiła Szufutninskiego i Pawła Zibrow zostały napisane na temat kijowskiego Chreszczatyka.

W 1892 roku na ulicy Chreszczatyk zbudowano pierwszą w Imperium Rosyjskim linię tramwaju elektrycznego.

W 1912 roku na Chreszczatyku wybudowano pierwszy na Ukrainie wieżowiec – Dom Ginzburga. Był to pierwszy 11-piętrowy budynek w Imperium Rosyjskim. Właścicielem budynku był legendarny kijowski biznesmen Lew Borysowicz Ginzburg.

Pierwszy telefon, elektryczność i bieżąca woda w Kijowie pojawiły się na ulicy Chreszczatyk.

Teraz możesz oglądać ulicę Chreszczatyk i Plac Niepodległości w Kijowie za pośrednictwem kamery internetowej, transmisja odbywa się w trybie na żywo (oglądaj kamerę internetową główną ulicę Chreszczatyk w Kijowie)

Kliknij przycisk, aby obejrzeć ulicę Chreszczatyk i Plac Niepodległości na kamerze internetowej w trybie ONLINE  
Obejrzyj Chreszczatyk przed Nowym Rokiem w weekend na wideo:

Kliknij przycisk, aby się zarejestrować i złożyć zamówienie na wycieczki piesze lub autobusowe w Kijowie  
Krótki opis ulicy Chreszczatyk można przeczytać na stronie internetowej Światowej Encyklopedii Wikipedia.

Najwygodniej dojechać do Chreszczatyka jadąc metro, należy wysiąść na stacji „Chreszczatyk” lub „Majdan Niepodległości” (ros. „Plac Niepodległości”), szukać znaków wskazujących kierunek ulicy. Można również wysiąść na stacji metra Kijów „Teatralnaja” i przejść pieszo 3 minuty. Zobacz mapę metra

Jak dotrzeć do ulicy Chreszczatyk, lokalizacja na mapie Kijowa:Wyświetl Większą Mapę

Aby dotrzeć tam innym środkiem transportu skorzystaj z wyszukiwarki w sekcji: Mapa transportu publicznego.

Zostaw swoją opinię o Chreszczatyku! Użyj innych sekcji: Zabytki Kijowa, Zdjęcia Kijowa.